Op een dag was Leo er niet. Er lag geen briefje van zijn mama op de tafel, geen boterhammetjes. De juf kent hem niet meer, de hond blaft niet naar hem. Kan het dat hij zichzelf vergeten is? Hij begrijpt er niets van.

Leo gaat naar het park om zichzelf te zoeken, daar was hij toen hij vier was al eens kwijtgeraakt. Daar komt hij Max tegen, die hem wel kan zien. Max was vroeger stuntman, maar woont nu met zijn winkelkarretje in het park. Max helpt hem in zijn zoektocht en er ontstaat een prachtige vriendschap tussen hen.

‘Dat met Leo’ is een uniek verhaal, geschreven als graphic novel, wat het aantrekkelijk maakt voor kinderen die minder graag lezen. Het is een tragikomisch boek met zware thema’s (missen, verlies dood, jezelf kwijt zijn), maar met tegelijkertijd een verbluffende luchtigheid en humor. Door de verschillende lagen in het verhaal, leest iedereen het bovendien op zijn of haar eigen manier en halen kinderen eruit wat ze er zelf in lezen.

Zo kom je uit de gesprekken tussen Max en Leo te weten dat de vader van Leo gestorven is bij een fietsongeluk. En dat Leo emotioneel totaal afwezig is en daardoor ook voor anderen onzichtbaar lijkt. Hij heeft de woorden niet om zijn verdriet uit te drukken, maar toch kan je het op elke pagina voelen. Je ontdekt zijn gemis, zijn woede, zijn schuldgevoel. Max en Leo gaan samen op zoek, ze gaan naar het politiebureau, naar een winkeltje met ‘alles wat u zoekt’ en naar het allerkleinste café ter wereld, waar je een stuk taart krijgt dat past bij je gemoedstoestand en uiteindelijk gaat Leo weer naar huis.

Dit boek kan een aanzet zijn om het te hebben over verlies en hoe verdriet je totaal kan verlammen en je zelfbeeld verandert. Hoe je in je hoofd gebeurtenissen en details kan uitvergroten als je er geen woorden aan kunt geven.

Ideetje voor in de klas:

• je kan samen een troost-taart maken: denk na over smaken, kleuren en geuren die herinneringen oproepen of die je troost bieden wanneer je het moeilijk hebt.