Marieska Dulak en Rebecca Cobb
“Ik zat met papa in de trein.
We gingen naar de zee.
Toen reed er – dit geloof je nooit-
een TIJGER met ons mee!”
Zo begint dit heerlijke verhaal. Het jongetje, de ik-persoon, en zijn papa zitten in de trein. Papa kijkt onafgebroken op zijn nieuwe telefoon en het jongetje kijkt rond. Hij ziet de tijger, maar daar blijft het niet bij. De éne na de andere wonderlijke groep reizigers stapt de trein op: krokodillen met armbandjes om, een varken met negen biggetjes, grijzig-bruine nijlpaarden die thee en taart meebrengen… Het jongetje geraakt niet uitgekeken op de bonte verzameling, terwijl zijn papa de ogen niet van de telefoon kan afhouden. Dit verandert pas als de tijger die nieuwe telefoon inslikt. Papa is al snel even vrolijk als de hele dierenbende, en heeft plezier met zijn zoon op het strand en in de zee.
Fijn aan dit verhaal is dat het niet moraliserend of oordelend werkt. Alles wordt terloops en vanzelfsprekend verteld, waardoor het verhaal luchtig blijft en hoogstens hier en daar een ouder aan het denken zet. De tekeningen sluiten perfect aan bij de tekst: vrolijk en kleurig, vol leven en beweging. De tekst is op rijm – uit het Engels vertaald en niet altijd even gelukt -, maar ook de versvorm maakt het verhaal tot een uitstekend voorleesverhaal. Het is puur genieten van een heel hedendaags verhaal!
Tips voor de klas:
* vanuit dit verhaal het gesprek beginnen over schermgebruik. Wie kijkt soms op de telefoon? Naar wat? Is het hetzelfde als spelen?
* het kan ook speels blijven: laat de kinderen fantaseren met welke dieren ze zelf op reis zouden willen gaan, en wat er dan zou kunnen gebeuren. Dit kunnen ze ook tekenen.
Een tijger in de trein in de Brusselse Bibliotheken
Andere verhalen waarin dieren op een heel natuurlijke, voor kinderen begrijpelijke wijze een rol spelen:
“Emilie! Eten!” Door Rebecca Cobb
“Op mijn hoofd” door Émile Jadoul
“Mijn vriendin Willemijn” door Angela Pelaez-Vargas
BoeXL 